Ֆորշաքաղաքը
Եւ լույսը՝ փշրվող ապակի, թափվում է նորից քաղաքի վրա՝ արթնացնելու ռեֆլեքսը մեռնել-ապրելու։ Քայլում եմ երկար ստվերների միջով, հաշվում եմ վերքերը ծառերի։ Ծխում եմ վերջին գլանակը, թքում եմ լեղին...
Եւ լույսը՝ փշրվող ապակի, թափվում է նորից քաղաքի վրա՝ արթնացնելու ռեֆլեքսը մեռնել-ապրելու։ Քայլում եմ երկար ստվերների միջով, հաշվում եմ վերքերը ծառերի։ Ծխում եմ վերջին գլանակը, թքում եմ լեղին...
Իսկ մեռնելն իրոք որ անհնար է, երբ բոլորն ու հատկապես ինքդ շատ ես ուզում։ Էս բառերն արտաբերելով, կամ եթե թույլ տաք՝ մրմնջալով, աչքերը փորձեց բացել Հայոն։ Կիսամեռ օրվա սկիզբն էր։ Ու չնայած եղանակն ինքն...
Ժամանակը Աստծո լռությունն է, որտեղ թաքցնում ենք մեր մեղքերը` չմտածելով, որ հրեշտակները գիտեն դրանց տեղը... Ամեն օր արթնանում եմ այն ծառի բնում, որը վկա էր իմ առաջին քայլերին, որի արմատները փոր...
1940-50-ական թվականներից Երևանի Գ․ Սունդուկյանի անվան թատրոնի բեմում փայլեց մի հիասքանչ դերասանական աստղաբույլ՝ Մհեր Մկրտչյան, Խորեն Աբրահամյան, Սոս Սարգսյան, Վարդուհի Վարդերեսյան և այլք։ Արմեն Ջիգարխ...
Բանուգործս նամակներ գրելն է: Քե՛զ: Պատկերացնո՞ւմ ես՝ աշխարհի ամենասիրուն քաղաքում, անվարագույր պատուհանի դիմաց, որից երևում է քաղաքը կիսող կեղտոտ գետը՝ ինձ շատ նման, որ գիտեմ աշխարհի բոլոր գույները, բ...