Ֆորշաքաղաքը
Եւ լույսը՝ փշրվող ապակի, թափվում է նորից քաղաքի վրա՝ արթնացնելու ռեֆլեքսը մեռնել-ապրելու։ Քայլում եմ երկար ստվերների միջով, հաշվում եմ վերքերը ծառերի։ Ծխում եմ վերջին գլանակը, թքում եմ լեղին...
Եւ լույսը՝ փշրվող ապակի, թափվում է նորից քաղաքի վրա՝ արթնացնելու ռեֆլեքսը մեռնել-ապրելու։ Քայլում եմ երկար ստվերների միջով, հաշվում եմ վերքերը ծառերի։ Ծխում եմ վերջին գլանակը, թքում եմ լեղին...
Իսկ մեռնելն իրոք որ անհնար է, երբ բոլորն ու հատկապես ինքդ շատ ես ուզում։ Էս բառերն արտաբերելով, կամ եթե թույլ տաք՝ մրմնջալով, աչքերը փորձեց բացել Հայոն։ Կիսամեռ օրվա սկիզբն էր։ Ու չնայած եղանակն ինքն...
Ժամանակը Աստծո լռությունն է, որտեղ թաքցնում ենք մեր մեղքերը` չմտածելով, որ հրեշտակները գիտեն դրանց տեղը... Ամեն օր արթնանում եմ այն ծառի բնում, որը վկա էր իմ առաջին քայլերին, որի արմատները փոր...
Բանուգործս նամակներ գրելն է: Քե՛զ: Պատկերացնո՞ւմ ես՝ աշխարհի ամենասիրուն քաղաքում, անվարագույր պատուհանի դիմաց, որից երևում է քաղաքը կիսող կեղտոտ գետը՝ ինձ շատ նման, որ գիտեմ աշխարհի բոլոր գույները, բ...
Ոտքերիս տակ հատակը ցնցվում էր։ Վերջին անգամ նման ցնցում զգացել էի նախորդ երեկոյան․ հայրս իմացել էր, որ երեխա եմ ունենալու։ Նշանածս էր պատահմամբ ասել, երբ համոզում էր, որ շուտ ամուսնանանք, իսկ հայրս հա...