Ակվարիում
Երբ պատուհանները փոխեցին, արևն էլ չէր մտնում տան ոչ մի սենյակ: Ապակիները մուգ շագանակագույն էին, նույնիսկ սև, ավելին՝ պատուհանները ձայնամեկուսիչ էին, ու փողոցի աղմուկը տանը չէր լսվելու այսուհետ, ու ամ...
Երբ պատուհանները փոխեցին, արևն էլ չէր մտնում տան ոչ մի սենյակ: Ապակիները մուգ շագանակագույն էին, նույնիսկ սև, ավելին՝ պատուհանները ձայնամեկուսիչ էին, ու փողոցի աղմուկը տանը չէր լսվելու այսուհետ, ու ամ...
Երազ Պարզ դաշտում ինչ-որ կին ինձ հետ։ Մենք տեսնում ենք պարզ, լքված շինություն: Ջուրը հոսում է դեպի լայն բացված դուռը. քառակուսի սանդղահարթակի վրա պարզ ջուրը, որը հազիվ հաղթահարեց դռան շեմը, հ...
Կինը դեղին կոշիկներով էր: Այս ու այն կողմ գնացող դրանք կայարանի մոխրագույն հատակին ու դրան ձուլված մարդկային ոտքերի մեջ նույնիսկ կյանքի մասին էին հուշում: Գնացքը ճիշտ ժամանակին եկավ: Բայց բոլորի աչքեր...
Մտքերով ընկած՝ քայլում եմ Պասկեւիչյանի սիրելի Երեւան-Չերեւանով։ Քաղաքը մոդայիկ-անդուր խանութների, սուպերմարկետների արանքից ողջունում-ծիկրակում է։Երկար նայում եմ գունաթափ-տխրադեմ արձաններին. տ...
-Վալո՜դ, -ամուսնուն ձեն է տալիս Վերժինեն, -Մեսրոպի գրիժան էլի դուրս ա ընԳել, ցավից ոռնում ա… Հաթամաց Վալոդն այգու գործից կտրվում ու վազում է տղայի գրիժան տեղը գցելու։ Էդ գրիժան բժշկակ...