Հարազատ արահետներն այժմ կարող են տանել մահվան, լավագույն դեպքում՝ գերության

Պատերազմը քաղցկեղ է։ Սա առաջին միտքն է, որ գալիս է պատերազմից հետո գլուխդ պատուհանից, տնից, քաղաքից դուրս հանելուն պես։ Պատերազմի ընթացքում՝ քանի դեռ ամեն ինչ ավարտված չէ, քաղցկեղածին բջիջների զ

Արցախցիներն այժմ անում են անհնարինը

Դեպի Ստեփանակերտ ճանապարհը երբեք այսքան երկար չի թվացել։ Քաշաթաղի լեռները, որոնք այլևս ոչ մեկինն են, իրենց գեղեցկության մեջ երբեք այսքան տխուր ու լքված չեն եղել։ Շուշի՞ն։ Երբեք իր դիրքով այսքան բարձր,

Ամենահումանիստական կրոնը դավանող ազգն առաջին ու միակ անգամ մարդ սպանելու երևույթը ոչ թե չի դատապարտում, այլ տոնում է իբրև արդարության համար պայքարի մի հաղթահանդես:

«-Հետաքննությունը պարզել է, որ Դուք Ձեր երկրում անց եք կացրել հակահեղափոխական-նացիոնալիստական հայացքներ: Դրանում Դուք Ձեզ մեղավոր ճանաչո՞ւմ եք:

Անպատժելիությունը դառնում է պատուհաս և՛ տերերի, և՛ հպատակների համար

-Դե իսկ այս անիծյալ քաղաքը թող այրվի իր ատելի բնակիչների հետ:

Հռոմն այրվում էր յոթ օր, և կայսրը բանաստեղծություններ էր գրում հրդեհվող քաղաքի մասին: Ուրեմ