Միսաք Մանուշյան. «Միտքս այնպես ետ, և հոգիս առաջ կերթա տենդագին...»
Նամակ Հայաստանեն Սրտիս պարտեզի ծաղիկներն ամեն,Թառամեր էին սիրո ծարավեն...Զրկանքը կայրեր արմատներն անոնց, Խինդ ու կարոտով նամակդ ես բացի,Ու սիրտդ հիմա, սիրահորդ առու,Սրտիս ծալքերուն մեկը կըհո...