Արթդարակ

«Լաոն, ի վերջո, պիտի զարթնի՞»․ Մալաթիայի ծիրանն ու Էրգրի արդարությունը

Մենք պիտի ապացուցենք, թե ինչքանով ենք արժանի այս հողին   Օրերս Վրաստանում լույս տեսավ Գեորգի Հարությունովի «Մալաթիայի ծիրանները» գիրքը, որը Մերձավոր Արևելքից ու Արևմտյան Հայաստանից...

Յակոբ Խուպէսերեան. «Չնկարեմ նե, կխենթենամ»

Նկարիչ, քանդակագործ Յակոբ Խուպէսերեանի (Հակոբ Խուբեսերյան ) մասին առաջին անգամ լսեցի Տորոնտոյում՝ իր անհատական ցուցահանդեսի բացման օրերին։ Անմիջապես տեղեկություններ փնտրեցի համացանցում, որպեսզի մինչև...

Գորիսում համբերատար ու զուսպ հույսով սպասում են իրենց բաժին գարնանը

Հարազատ արահետներն այժմ կարող են տանել մահվան, լավագույն դեպքում՝ գերության   Պատերազմը քաղցկեղ է։ Սա առաջին միտքն է, որ գալիս է պատերազմից հետո գլուխդ պատուհանից, տնից, քաղաքից դուրս հանելուն...

Ի՞նչ կա չճանաչված երկրի չճանաչված մայրաքաղաքի փողոցների անուններում. Արի ու տես ․․․

Արցախցիներն այժմ անում են անհնարինը   Դեպի Ստեփանակերտ ճանապարհը երբեք այսքան երկար չի թվացել։ Քաշաթաղի լեռները, որոնք այլևս ոչ մեկինն են, իրենց գեղեցկության մեջ երբեք այսքան տխուր ու լքված չեն...

Արդեն 100 տարի Հարդենբերգում հնչած կրակոցն արձագանքվում է մարդկանց սրտերում

Ամենահումանիստական կրոնը դավանող ազգն առաջին ու միակ անգամ մարդ սպանելու երևույթը ոչ թե չի դատապարտում, այլ տոնում է իբրև արդարության համար պայքարի մի հաղթահանդես:   1921 թվականին գերմանացի մի...