Համշենն ու իր «հեքիյան»․ կյանքն ու ճիշտը սարն ի վեր
2015-ի մայիսի վերջն էր, ուղիղ 11 տարի առաջ ճիշտ այս օրերը, երբ երկրորդ անգամ «ընկա» Համշեն։ Բաթումի ճոպանուղու ներքևի կանգառից մեզ դիմավորեցին նրանք` այն անուշ ու «միամիտ» հայե...
2015-ի մայիսի վերջն էր, ուղիղ 11 տարի առաջ ճիշտ այս օրերը, երբ երկրորդ անգամ «ընկա» Համշեն։ Բաթումի ճոպանուղու ներքևի կանգառից մեզ դիմավորեցին նրանք` այն անուշ ու «միամիտ» հայե...
Շահենը երրորդ մարդն էր Լուսիկ տատից ու Արտո բիձիկից հետո, որն ասոցացվում էր ինձ մոտ Տավուշի հետ առաջին օրերից, երբ ես ոտք դրեցի այս կողմեր։ 2016-ի ապրիլին կյանքում առաջին անգամ եկա Տավուշ։ Այդ օրերին...
Բարձր Հայքի ամենաարևաշունչ անկյունն է, երևի, Եկեղյաց գավառն իր գանձերով։ Երևի չէ, այդպես է։ Արևաշունչ՝ չի նշանակում ուղղակի արևոտ, շոգ կամ պարզապես գեղեցիկ։ Արևաշունչ նշանակում է, որ այստեղ հողը, ջուր...
Ես, փաստորեն, Անիի մասին չեմ գրել։ Դժվար է երևակայել, դժվար է հավատալ։ Ինչպե՞ս կարող էի։ Չէ՞ որ Անիում է հենց, որ սիրտդ այնպիսի «դրմփյուն» է պատում, կարծես աշխարհի վերջն է։ Չէ՞ որ Բագրատու...
Ուղիղ 11 տարի առաջ էր, երբ առաջին անգամ եկա Խարբերդ։ Ոչ այն, որ Երևանի կողքին է, այլ իրականը՝ այն անիրական երկրում։ Դիարբեքիրից մոտ 3 ժամ էր տևում ավտոբուսով ճամփորդությունը դեպի Էլյազըղ՝ 17-րդ դարում...