Գրական

Էվրիկա

Իսկ դու էդպես էլգլխի չես ընկնի,որ մենությունըպատուհանիցդներհոսողլույսն է,որից ցավում են աչքերդ,կապրես՝չհասկանալով, որ կյանքը հավերժական մենության կայանն է՝նրա անսկիզբ ու անվերջ տխուր վարիացիան,ե...

Ուշ է, բայց խոսեմ…

Մորս`Մելսիդա Սարգսյանին   Խամրած վարդի թափվող թերթեր: Ի՜նչ միամիտ, ի՜նչ պարզունակ ու թաքուն-թաքուն երջանիկ: Գյուղ է գնացել: Սովորության համաձայն` նստել է հոր կաղնու հովին ու նրանց է հիշում: Ա...

Ամպրոպը

Անկյունում, ծաղկած լորենու վրանի տակ, ես ողողվեցի փարթամ անուշաբուրությամբ։ Մշուշոտ մեծակույտերը բաձրանում էին գիշերային երկնքով, և երբ կլանվել էր վերջին աստղային լուսածերպը, կույր քամին, ձեռքերով դեմ...