Ապրելու Իմաստությունը

Ուզում եմ՝բացես դարպասներդու ինձ առնես գիրկդ։ Ես քայլեմ քո փողոցներով,և արցունքներիսամեն մի կաթիլ,ընկնելով քո հողի մեջ,ծաղիկ դառնա։ Ծաղիկներ փնջելովկգնամեղբայրական գերեզմանոց, որտեղ կարոտըկբռնի ձեռ...

Հիշողության գույները․ «Այս կանաչ, կարմիր աշխարհը» ներկայացումը՝ որպես սիրո, կորստի և հիշողության բեմական ընթերցում

 Ժամանակակից հայ թատրոնում գրական երկերի բեմականացումը շարունակում է մնալ ամենաբարդ ստեղծագործական խնդիրներից մեկը, քանի որ ռեժիսորի առջև դրված է ոչ միայն գրական երկը բեմ տեղափոխելու, այլև նրա նե...

Ատոմ Էգոյան. «Փարաջանովն արեց դա, և դա խիզախում էր»

Հուլիսի 20-ը  Սերգեյ Փարաջանովի  հիշատակի օրն  է . 36 տարի առաջ Երևանում՝ Հանրապետական հիվանդանոցում վախճանվեց Փարաջանովը, որին չափազանց ծանր վիճակում Երևան էին հասցրել Փարիզում տևական...

Արդի պարսկական նոր արձակի առաջին սերնդի գրողների դերը ազգային գեղարվեստական արձակի ձևավորման գործում

Ներածություն   Պարսկական նոր արձակի ձևավորումը չի կարելի վերագրել սոսկ մի քանի տաղանդավոր գրողների ի հայտ գալուն կամ պատմվածքների առանձին ժողովածուների լուսընծայմանը։ Ժամանակակից պարսկական պատմ...

Ջրաշուշան

13:32 16.07.2026 · Գրական · Հովիկ Չարխչյան

1911 թվականին Կահիրեի բուսաբանական այգում Մարտիրոս Սարյանը տեսավ լճակի վրա լողացող ծաղիկներ: «Հայելու պես հարթ ու թափանցիկ ջրի վրա նրանց սպիտակ բաժակները չափազանց գեղեցիկ էին: Նույնիսկ մտածեցի պ...