Սամվել Կոսյան․ ազատությունը՝ իբրև վախի անորոշ սինդրոմ

Որքան ուսումնասիրում ենք հայ ժամանակակից դրամատուրգիան, այնքան ի հայտ են գալիս հեղինակներ ու ստեղծագործություններ, որոնք, կարծում ենք, ամենաուղիղ իմաստով բարձիթողի վիճակի են մատնված, գնահատված չեն, դո...

Նռնենի. նժարի մի մասում թախիծ, մյուսում՝ ժպիտ

Հայաստանում, և հատկապես մայրաքաղաք Երևանում, պետական թատրոնների պակաս, կարծես թե, չկա: Հանդիսատեսի յուրաքանչյուր թիրախային խումբ կարող է երեկոն անցկացնել իր տարիքի և նախասիրությունների համապատասխան նե...

Կարապետ Գրիգորյանց․ թիֆլիսյան ցուցանակների ու ինտերիերների նկարիչը

Կարապետ Գրիգորյանցը Նիկո Փիրոսմանիի ժամանակակիցն էր ու իր ստեղծագործությամբ ամենից մոտը վրացի նկարչին, բայց նրան «հայկական Փիրոսմանի» չես անվանի․ նա ավելի վաղ է մասնագիտացել գեղանկարչությա...

Սեր, դուխի, արցունքներ

-Աշակերտուհու վրայից պիտի աշակերտուհո՛ւ հոտ գա, - ճչաց դասղեկը՝ դասարան մտնելուց անմիջապես հետո առնելով օծանելիքի բույրը։  Պարզելու համար, թե ով է օգտագործել, սկսեց հերթով հոտոտել աղջիկներին։ Գտ...

Գարնանային մի օր

Առավոտյան ժամը ութ և կես։ Երեքշաբթի։ Նադերի բուլվարի բնակիչները, չհավատալով իրենց աչքերին, տեսան, որ վիրավոր կովը սպանդանոցից փախավ։ Փողոցից գարնանային անձրևի ու թարմ խոտի հոտ էր բուրում։ Ճանապարհին՝...