Գրական

Ծաղկավոր շորով

11:46 11.07.2023 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Շորերը կոկիկ դասավորեց դարակում: Մի շորեր էլ լինեին: Սև, վրան լայնացած շրջազգեստ, մոխրագույն պիջակ, հագին եղած միակ ծաղկավոր շորը, մեկ էլ օժիտում եղածը: Ցեցի դեմ բաց սրվակով օծանելիք դրեց դարակում ու...

Հրաժեշտի ժպիտ

Թորոսի սենյակը միշտ կիսամութ էր։ Ցերեկներն արևն էր փորձում նեղ պատուհանը ծածկող մուգ շագանակագույն վարագույրը ճեղքելով՝ մի գրամ լույս ուղարկել բաց կանաչ խամրած պաստառով պատերի մեջ, գիշերները պատին ամր...

Օրն ուրբաթ էր...

Քանի դեռ աշխատանքային շաբաթը հնգօրյա չէր դարձել, Սեդան, մեղմ ասած, տանել չէր կարողանում ուրբաթները: Ուսանողության տարիներից եկած բան էր: Վերջին՝ շաբաթ օրը, վերջին շնչում էր դասի, հետո արդեն՝ աշխատանքի...

Գարշահոտ գետերն էլ են թափվում ծովը

10:22 20.06.2023 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Բացի յոթանասունմեկ հազար հինգ հարյուր վեց բնակչից, ոչ մի հետաքրքիր բան չկար քաղաքում: Սովորական, անգույն շենքեր էին՝ առանց ճարտարապետական յուրահատուկ ձեռագրի կամ ոճի, որևէ տեսակի թատրոն կամ ժամանցի վա...

Ո՞րն է տառապանքի վերջին ուղին

Երկու դարի արանքում,Երկու քարի արանքում,Հոգնել եմ նոր ընկերիՈւ հին ցարի արանքում։   Հովհ․Թումանյան, 1917 (Կարող էր լինել 1937, կարող էր լինել 2023 և ահով ասած՝ դեռ երկար կարող է լինել)  ...