Երկու դարի արանքում,
Երկու քարի արանքում,
Հոգնել եմ նոր ընկերի
Ու հին ցարի արանքում

1966 թվականի փետրվարի 10-ին «Ավանգարդ» թերթում մի

-Լյուդա ջան, ի՞նչ ես անում, ինչո՞ւ ես ամբողջովին ավազի մեջ մտել,-հարցրեց  Լյուդային հեռվից հետևող հարևանը, հետո վառեց ծխախոտը, նստեց ճանապարհի եզրին թափված մեծ քարերից մեկին ու շարունակեց աչքի տակով ն�

Պապին տեսնելու համար պիտի դուրս գար քաղաքից ու երկու ճանապարհից ընտրեր այն մեկը, որ hետ էր տանում: Հետո պիտի ուղիղ գնար. ի տարբերություն առաջ տանող ճանապարհների, hետ տանողները խորդուբորդ չեն, չեն շեղվում, նույնիսկ ծանոթ են:

Կռիվը երկու օր առաջ էր վերջացել։ Էլ մարդիկ իրար չէին քրքրում։ Բայց գլխիս ցավը գանգոսկրերս փշրում էր։ Ընկել էի գետնին, բռնել գլուխս, ոչ լացել էի կարողանում, ոչ՝ գոռալ։ Բուժքույրը պատահաբար