Դուրս եմ գալիս տնից ու վառում եմ սիգարետս՝ չնայած գարուն է՝ գիշերվա անձրևին չհանձնված, դրանից ջրված-արմատացած... Մի խոսքով. ոչ մի կարևոր բան՝ ծխում ես՝ ծխիր, ծխիր-մեռիր, ես, օրինակ, միշտ ընտրում եմ տուփերը, որոնց վրա մեծ տառերով գրված է՝ «Տա

Արի պայմանավորվենք. հենց տեսնես, որ ռոմանտիկացնում եմ, դե օրինակ, մարդու մասին խոսելիս՝ մանրամասն նկարագրում եմ մայրամուտի անտեսանելի գույները՝ փորձելով հասկացնել, որ մոտալուդ ապագայում մոլորակի վրա

Մինչև մայրամուտ պիտի հասցներ: Լույսը դեռ չբացված՝ մտնում էր պահեստ ու պարկը լցնում: Հիմնականում երկաթով՝ անպետքացած: Շատ չէին լինում. երկաթուղու կայարանում երկաթը պետքական բան է: Իր գործն էր, գլուխը կախ անում էր: Մետաղական ջարդոնը տեղավորո

Մերկ դիակներ շատ են լինում: Հիմնականում կանանց: Երևի որ այս աշխարհում բռնաբարվող-սպանվող գեղեցկությունը մի քիչ էլ մնա:

Որոշել էի մի բան գրել՝ «Էսթետիկ մարդա

Հետո՞... Հետո անձրև կգա: Ու երեկվա ձյան փաթիլներից էլ շատ մարդիկ: Եւ ոչ ոք: Ոչ մեկը նրանցից չի ծածկի գլուխս: Չնայած բոլորն էլ ձեռքեր ունեն ու ոտքեր, մազեր և շուրթեր, այն ա