Հեղինակ` Հովիկ Աֆյան

Շարքը

10:29 18.08.2025 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Ամենևին էլ զինվորական չէր շարքը: Սովորական մարդիկ էին: Գուցե հայրեր, որդիներ, կանայք՝ ոչ այնքան ծաղիկներով, որքան ծաղկավոր շորերով: Տարեց մարդիկ՝ արդեն իրենց հիշողությունների ծովը տեսնող աչքերով, երեխ...

ԱփSOS

12:33 22.07.2025 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Նավաբեկությունից հետո փշոտ ցամաքը դրախտ էր թվում: Գուցե իսկապես դրախտը հենց դա էր, ամեն դեպքում բոլոր փրկվածները ճանաչում էին իրար, ոչ մի օտար մարդ չկար ու վերջապես կարողանում էին բացել աչքերն ու խոր...

Թաց ոտնահետքերը

15:33 01.07.2025 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Ձեռքին անանասի ու ձմերուկի ֆրեշ է, եթե չի դավաճանում տեսողությունս: Ամեն դեպքում այս կողմերի համար բաղձալի սառնությամբ հյութը ո՛չ կարմիր է, ո՛չ դեղնասպիտակ, բայց երկուսից էլ ունի: Ելա՞կ. չեմ կարծում,...

Olei

12:53 21.05.2025 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Նստիր: Աթոռն աշխարհի պես կեղտոտ է, բայց ոչինչ: Ձեռքիդ տոպրակն աչքերիդ պես թափանցիկ է ու երեկվադ պես ծանր: Այսքան կարտոֆիլն ո՞ւր ես տանում, տարվա այս սեզոնի համար տարօրինակ ցեխոտ: Ծիտը քիչ հեռվում փշրա...

Ոչինչ

14:01 11.05.2025 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Երբ ճիշտ պատասխանեց հանելուկին, որի շուրջ բոլոր հարազատներով ապարդյուն գլուխ էին կոտրել, միանգամից հասկացան, որ երեք տարեկան տղան նկարիչ է դառնալու: Իսկ հանելուկը հետևյալն էր. Սանկտ Պետերբուրգում գիշե...