Հեղինակ` Հովիկ Աֆյան

Ի՜նչ երկար է քաղաքի փողոցը

14:03 26.10.2024 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Պիտի անպայման ջրվեժ լինի այդ տեղում: Պարտադիր՝ բարձր, բայց այնպես, որ թափվող ջուրը կաթիլ-կաթիլ զգացվի: Որ տեսնես, թե հենց այդ կաթիլը ինչն էր՝ ուրբաթ օրվա երջանկահիշատակ-ռոմոտ սե՞րը, երբ առավոտյան համո...

Առաջ

11:37 09.10.2024 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Առավոտյան քամին կանխատեսելի չէր: Ո՛չ նախորդ օրվա արևն էր հուշում դրա մասին, ո՛չ օդերևույթաբանները, ո՛չ գիշերային երկնքում աստղերի դասավորությունը, ոչ էլ նույնիսկ ընտանեկան հոգեբանները: Անսպասելի ներխո...

Համբերություն քեզ

07:32 26.09.2024 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Սիմոնն անտանելի մարդ էր: Նաև քաշով: Դագաղն, օրինակ, վեց հասուն տղամարդով չկարողացան բարձրացնել, նույնիսկ հրաժարվեցին մոտ գալ: Խեղճ Սուսանը նկատեց, որ գերդաստանի ամենահաղթանդամ տղամարդիկ նույնիսկ հավեր...

Բրեդ-բերրիություն

13:47 07.09.2024 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Առավոտյան պաչեց մարդուն Մարին: Կարելի է ասել՝ արժանի էր: Հա՛մ ճերմակ աղավնի հիշեցնող, սպիտակ քարից երկու հարկանի տունն էր սեփական ձեռքերով կառուցել Վարուժը, հա՛մ տնամերձ, դրախտանման ընդարձակ այգու պտղ...

Մեր հոր վերջին օրը

08:21 29.07.2024 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Դե արի ու հարյուր տարեկան մարդուն հույս տուր: Երեկվա մայրամուտների մեջ թրջված աչքերին նայիր ու ասա, որ վաղն արև է ծագելու: Նույն այդ աչքերի մեջ պատյանը դրված ժանգոտ դաշույները տես ու խոսիր քաղաքում նո...