Հովիկ Աֆյան

Լուսնկա գիշեր

08:35 07.03.2024 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Կնանիք ձախ կողմում էին նստած: Որ Մեսրոպի հոր դրած՝ արդեն ճռճռացող ու մկները կերած դռնից ներս էիր մտնում, հենց ձախի վրա կնանիք էին՝ կողք կողքի՝ պրպտացող հայացքներով, ոսկի մատանիներով, բայց ոսկրացած ձեռ...

Կարդալ Ավելին

Կիսվել:

Facebook

Կլեոպատրան

07:22 26.02.2024 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Գարունը վաղուց էր անցել՝ չնայած մոտենում էր: Որոշեց, որ ամենափափուկ շորը պիտի հագնի՝ տնից դուրս գալիս: Բժիշկն ասել էր. «Չորեքշաբթի կգաք»: Դեղին էր՝ հա՛մ շորը, հա՛մ արևը թաքցրած ամպը: Նույն...

Կարդալ Ավելին

Կիսվել:

Facebook

Հայրենիք

09:26 08.02.2024 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Ստիպված ես եկել: Հայրդ զանգել է, դու էլ եկել ես: Ամերիկյան երազանքդ թողել ես ու եկել՝ մի հատ մուգ կապույտ ուսապարկով. երկար մնալ ո՛չ ուզում ես, ո՛չ կարող ես: Կապույտն, իմիջիայլոց, հետաքրքիր, նույնիսկ...

Կարդալ Ավելին

Կիսվել:

Facebook

Դրախտի երկու կանայք

13:44 22.12.2023 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Տուն մուկ էր մտել: Հենց այն օրը, երբ թշնամու վերջին ռմբակոծությունից հետո փլուզվեց քաղաքի միակ գունավոր շենքը՝ գրադարանը, որի պատերին հիմնականում անտաղանդ նկարիչները պես-պես գույներով պատկերել էին հիմ...

Կարդալ Ավելին

Կիսվել:

Facebook

Նրանք ուզում էին ժպտալ

15:57 24.11.2023 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Ցեցը կերել էր կարմիր շորը: Երկու անգամ էր հագել. մեկը երբ պապան էն ժամանակ Չեխոսլովակիայից բերեց, ու մաման ամբողջ գիշեր, սովետական արդար օճառով ու ավելի արդար ձեռքերով վրայից քերեց պապայի մուգ կապույտ...

Կարդալ Ավելին

Կիսվել:

Facebook

Հեղինակ` Հովիկ Աֆյան

Լուսնկա գիշեր

Կլեոպատրան

Հայրենիք

Դրախտի երկու կանայք

Նրանք ուզում էին ժպտալ