Հիշելու բան էլ չկա
Ինչ ինձ հիշում եմ՝ պապան ասում է՝ «Տուն եմ կառուցելու», մաման ասում է՝ «Ինչո՞վ», ու պապան լռում է: Առանձնապես չեմ էլ հասկանում, թե ինչ մի կարևոր է այդ տունը. իմ ամենաուրախ ժամե...
Ինչ ինձ հիշում եմ՝ պապան ասում է՝ «Տուն եմ կառուցելու», մաման ասում է՝ «Ինչո՞վ», ու պապան լռում է: Առանձնապես չեմ էլ հասկանում, թե ինչ մի կարևոր է այդ տունը. իմ ամենաուրախ ժամե...
Բոլորը մնացին ետևում: Երբ կաթնագույն Նիսանի բավականին ճկուն ղեկը ձախ թեքեց՝ անհետաքրքիր համարելով ուղիղ ճանապարհը, ապա աջ արեց՝ առաջին իսկ խաչմերուկից՝ նկատելով, որ բացվող ճանապարհի շուրջբոլորը ոչինչ...
Վստահ եմ, որ առաջինը գնալու է աղջիկը: Այնպես, ինչպես վստահ եմ, որ հագիս շապիկը թանաքագույն է, կամ որ հենց հիմա անձրև չի գալիս, և տղան, որ նստած է աղջկա դիմաց՝ «Հրեշտակ» կոչվող սրճարանում,...
Նրան հանդիպեցի Ամստել գետի ափին: Ավելի ճիշտ՝ տեսա, քանի որ հանդիպելը ենթադրում է փոխադարձություն, ու ես վստահ չեմ, որ ինքը ինձ տեսել էր այն պահին, երբ ես նկատեցի նրա լայնեզր, շագանակագույն գլխարկը, որ...
Դուրս եմ գալիս տնից ու վառում եմ սիգարետս՝ չնայած գարուն է՝ գիշերվա անձրևին չհանձնված, դրանից ջրված-արմատացած... Մի խոսքով. ոչ մի կարևոր բան՝ ծխում ես՝ ծխիր, ծխիր-մեռիր, ես, օրինակ, միշտ ընտրում եմ տո...