Մտքի, գրչի ու արվեստի մարդկանց կյանքը հաճախ է լեցուն լինում խոչընդոտներով ու դժվարություններով։ Լև Տոլստոյը որևէ ճշմարիտ ստեղծագործող անհատի ճակատագիրը համարում էր անձնուրացությունն ու տառապանքը։ Բանաստեղծական դժնդակ ճակատագրի վառ օր�

Զարմանալի արևոտ են Հովհաննես Ալխազյանի բնապատկերները, ասես բնությունը մռայլ, ամպամած կամ անձրևոտ եղանակ երբևէ չի ունենում։ Դրանցից հորդող հանգստությունն ու լավատեսությունը գերել է դիտողին, իսկ ժամանակի սփյուռքահայ, ֆրանսիական և ընդհանր

Արվեստագետին ընդհանրապես հատուկ է իր ժամանակի խորը գեղագիտական ընկալումն ու պատկերումը, իսկ լուսանկարչին՝ առավել ևս․ ի վերջո, դա որևէ ճշմարիտ լուսանկարչի գերխնդիրն է։ ԽՍՀՄ գոյության հատկապես վերջին տասնամյակներին երկրում գործում էին բ�

Գրչի մարդիկ բոլոր ժամանակներում են սիրել ճանապարհորդել ու այդ փորձառությունը հարմար պատրվակ է ծառայել իրենց գաղափարներն ու մտքերն արտահայտելու, իրենց զբաղեցնող կամ մտահոգող հարցերին անդրադառնալու համար։ Նրանցից շատերի համար ճանապարհո�

«Վերջին ֆուտուրիստ» բնորոշմանն արժանացել են արվեստի աշխարհի հատուկենտ ներկայացուցիչներ, և դրանցից երկուսը մեր հայրենակիցներն են՝ «խոսքի նկարիչ» Վահրիճ Բախչանյանը և Նիկոլայ Խարջիևը։ Վերջ