Ջրահարսի ծոցը
Ծովը ծանր էր: Տասներկու տղամարդ՝ մեկը մյուսից հաղթանդամ, քաշում էին, տպավորություն էր՝ ծովը, որ դատարկվի, բայց իրականում ուռկանը՝ որ հանեն: Անդադար անձրևը երկնքի ապարդյուն հուշումն էր, որ ծովի հատակը...
Ծովը ծանր էր: Տասներկու տղամարդ՝ մեկը մյուսից հաղթանդամ, քաշում էին, տպավորություն էր՝ ծովը, որ դատարկվի, բայց իրականում ուռկանը՝ որ հանեն: Անդադար անձրևը երկնքի ապարդյուն հուշումն էր, որ ծովի հատակը...
Սիմոնյանն աշխատում էր Գավառի պետական թատրոնում: Այսինքն չէր աշխատում, թատրոնում աշխատում է մաքրուհին, հանդերձարանի պատասխանատու տիկինը, տնտեսվարը, հագուստ, վարագույր կարողը, դեկորացիա սարքողը, լուսավո...
Փոքրը քնած էր, մեծը՝ արթուն, երբ առաջին անգամ գնաց: Մեծը՝ գանգուր, արևագույն մազեր ուներ, նոր տեղացած ձյան պես ճերմակ մաշկ ու ծովագույն աչքեր՝ էն որ ո՛չ կապույտ են, ո՛չ կանաչ, կամ և՛ կապույտ են, և՛ կա...
Գլուխը կախ քայլել Սարգիսը սովորել է հորից: Երջանկահիշատակը միշտ ասում էր. «Որդի՛, գետնին նայելով քայլիր, որ միշտ հիշես անցած ճանապարհդ»: Փոքր ժամանակ Սարգիսը չէր հասկանում՝ «անցած ճա...
Եթե չլսվեր տատի խռմփոցի ձայնը, տպավորություն կստեղծվեր, որ բոլորը մեռած են: Եթե չտարածվեր ձեթի հոտը, բոլորը քնած էլ կմնային. ո՛չ արև կար, ո՛չ էլ պատուհանից արևին նայելու ցանկություն: Ձեթը դրել էին փոք...