Հեղինակ` Հովիկ Աֆյան

Բա տուն չենք գնո՞ւմ

10:58 08.07.2022 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Փոքրը քնած էր, մեծը՝ արթուն, երբ առաջին անգամ գնաց: Մեծը՝ գանգուր, արևագույն մազեր ուներ, նոր տեղացած ձյան պես ճերմակ մաշկ ու ծովագույն աչքեր՝ էն որ ո՛չ կապույտ են, ո՛չ կանաչ, կամ և՛ կապույտ են, և՛ կա...

Գիշերից առաջ, ցերեկից առաջ

18:11 30.05.2022 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Եթե չլսվեր տատի խռմփոցի ձայնը, տպավորություն կստեղծվեր, որ բոլորը մեռած են: Եթե չտարածվեր ձեթի հոտը, բոլորը քնած էլ կմնային. ո՛չ արև կար, ո՛չ էլ պատուհանից արևին նայելու ցանկություն: Ձեթը դրել էին փոք...

Պաելյա

16:22 05.05.2022 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Պատուհանները բաց էին քնում, որ երազանքները գան ու իրականանան: Սոնան ամառ-ձմեռ ջերմության կարիք ուներ, Վահեն ամառ-ձմեռ շոգում էր ու նյարդայնանում, երբ մեկը դիպչում էր իրեն: Քրտնողը Վահեն էր՝ տանն էլ, դ...

Գարնան վերջին օրը

11:03 18.04.2022 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Որոշումն ընդունվեց միաձայն: Ազգային ժողովը, որի բուֆետն այդ օրը ցեղական ցլիկի մատղաշ միս էր ստացել, և խոհարարն ամբողջ խորհրդարանով տարածել էր քյաբաբի սուր հոտը, քննարկում էր միութենական հանրապետությու...