Բոլորս հայ ենք, բայց բոլորս Հրա՞նտ ենք․․․
«Կանգնե՛ք, ես բան ունեմ ասելու»․․․
«Թո՛ղ իմ ստորագրությունից մահանա պատերազմը, իսկ իմ մահը թո՛ղ լինի հանուն խաղաղության»
Հրանտ Դինք, 1996
Կարդալ Ավելին
Ձեռք չտա՛լ
Ծովից հենց նոր խլված մարգարտախեցի հիշեցնող կոնֆետի վազը տուն բերեց պապան: Սիրում էր փողոցում ընկած ամեն բան, որ ոչ այնքան արժեքավոր, որքան սիրուն էր թվում, բերել տուն: Անցած անգամ, օրինակ, դելֆինի պոչով մանկական ծծակ էր բերել, մտավ տուն ու ար
Կարդալ Ավելին
Մի իմաստուն ծերուկի հիշողությունները
Ես շատ իմաստուն ծերուկ էի։
Այժմ արդեն այն չեմ, համարեք նույնիսկ, որ ես չկամ։ Բայց մի ժամանակ, երբ ձեզանից
Կարդալ Ավելին
Ազնավուրի առաջին այցելությունը Հայաստան
Ազնավուրյանների ամբողջ ընտանիքը մտադրվել էր հայրենիք ներգաղթել դեռևս 1946 թվականին, սակայն Ներգաղթի կոմիտեին ուղղված նրանց դիմումներին ինչ-ինչ պատճառներով ընթացք չտրվեց։ Ֆրանսիական երգի հսկան
Կարդալ Ավելին
Ներս գալուց առաջ
Նա միշտ նստում էր պատուհանի գոգին․ այն կողմում, ուր արևը մահանում էր օրվա վերջին, ինչպես հոգնած թիթեռնիկը՝ ապակու վրա: Նրա ձեռքերը կային, բայց չէին շոշափում, նրա աչքերը կային, բայց չէին տեսնում, միայն հիշում էին:
Կարդալ Ավելին
Կարդացեք նաև
Հասմիկ Պապյան. «Ուրախ եմ, որ մեր քաղաքակիրթ պայքարը հաղթանակով պսակվեց»
«Մարդը կարող է իրական գլուխգործոցներ ստեղծել, երբ երկրորդ անգամ երեխա է դառնում»
Սարգիս Բաժբեուկ-Մելիքյան. «Հաղթել ինքդ քեզ»
Սերգեյ Փարաջանով | Ձյունամրրիկը
Պատվիրաններ Պոզներից՝ « Մի՛ դավաճանիր քեզ, մի՛ խոնարհվիր, մի՛ վաճառվիր»