Եփրատը, գրքի «գողերն» ու անշունչ ճամպրուկը
«Եփրատ»․ կյանքումս առաջին հայերեն բառը որ կարդացի սա էր։ Այն ժամանակ ես դեռ չգիտեի, որ Եփրատը գետ է, ավելին՝ հետագայում կյանքիս տեսած ամենահրաշագեղ գետը։ Այդ անունը գրված էր հորս՝ կանաչ կազմով բ
Կարդալ Ավելին«Վարթիվոր» կամ «իմ հայերենը»
Ամբողջ օրը քար լպստած այծերի հոգնած կանչից ու կթվորուհիների արաբերեն աղմուկից զատ ոչ մի ձայն չի հասնում Սասունի այս անկյուն։ Այստեղ հասնելն անգամ մի մեծ պատմություն է, էլ ուր մնաց՝ ձայն հասցնելը։ Բայց
Կարդալ ԱվելինԵրևանը, որը «չեն սիրում»
Երևան ասելիս իմ շուրթը չի ճաքում։ Բնավ։ Տարբեր տարիներին տարբեր զգացողություններ եմ ունեցել Երևան ասելիս՝ ամենանվիրական, մանկական վարդագույն սիրուց մինչև անտարբերություն, բայց Երևանը ինձ, ես էլ նրան չենք «ճաքացրել» երբեք։
Կարդալ ԱվելինԾանոթ մարդիկ
«Արցախից հետո կյանքում առաջին անգամ սկսել եմ ամբոխի մեջ ծանոթ մարդ փնտրել ու չգտնել։ Փոխարենը սովորել եմ ամեն մի նոր ծանոթի նմանեցնել անցյալից մեկին»,-վերջերս ասաց իմ հադրութեցի Մհերը։
Կարդալ Ավելին
Էլի հարսանիք ու էլի լեռներում
Այս հունիսի պես զով ու թեթև չէր 2023-ի հունիսը։ Այսինքն՝ չգիտեմ, թե ուրիշ տեղ ոնց էր, բայց Արցախում զով չէր, իսկ արտաքին աշխարհից բնավ լուր չունեինք։ Այդ հունիսի համեմատ երևի բոլոր հունիսներն այսուհետ թեթև են լինելու, ինչպես նաև զով։
Կարդալ Ավելին